Spindag Erve Brooks
Ik voel me als mens gezegend zoveel leuke dingen te mogen meemaken. Zo ook heb ik gisteren (7 november) intens genoten van de spindag bij Erve Brooks in Gelselaar. Wow, wat vond ik dat weer gezellig! Met Connie samen naar een uithoek in de Achterhoek gereist, een hele mooie saksische boerderij, waar in een van de zalen om iets over tien uur al vele spinsters en een enkele spinner hun wieltje lieten ronken.
Jet zagen we al snel in het gezelschap. Een bont gezelschap kun je wel zeggen, een groepje duitse dames, een dame in Achterhoekse klederdracht, op het eerste gezicht heel wat grijze haren, maar gelukkig waren er ook heel wat jongere spinsters aanwezig. Het was even zoeken naar een fijn plekje om de wieltjes te installeren. En vooral wennen aan de drukte, wat een kippenhok zeg, al die kletsende mensen. Jacqueline kwam iets later binnen en voegde zich bij de spingroep "De Spintol" uit Zelhem die in grote getale aanwezig was. Tja, deze spingroep speelde zo ongeveer een thuiswedstrijd. Onze spingroep "n Steekje Los" kwam van iets verder weg, van ons groepje was helaas alleen Betty niet aanwezig op de dag, hopelijk kan ze volgend jaar wel van de partij zijn.
Naast Connie en mij installeerde zich Ellen, waar we een gezellig contact mee hebben gehad. Natuurlijk waren er wat meer bekende gezichten; Yvonne en Ineke van de Doornroosjes, misschien nog wel meer, maar ik ben zo'n ramp in namen onthouden ... en je leert ook zo weer nieuwe mensen kennen.
Een geurige aangelegenheid, er werd heel wat uit de vette vacht gesponnen. Natuurlijk was Marianne er ook met haar vachten in de verkoop. Lekker om te voelen, kwaliteiten te vergelijken. Kid mohair waar je prompt helemaal van in de zevende hemel gaat. Deze heb ik laten staan voor wat ie is, er stond namelijk ook een zakje witte kid alpaca, wat liefde op het eerste gezicht was. Zo lekker warm en zacht, dat wil ik graag eens spinnen voor een lekker warm winterprojectje.
Zoveel mensen, zoveel verschillende spinnewielen en projecten. Heel inspirerend om te zien en te voelen. Met respect zitten kijken naar iemand die van vette shetlander sloffen aan het vilten was. Heel boeiend om te volgen, wat een hard werken is dat zeg! Op de tafels lagen door de bezoekers gemaakte dingen voor de verkoop, sommige heel mooi, andere ... waar ik bij alleen het kijken al jeuk kreeg van de harde wol die gebruikt was :-).
Ik heb eindelijk eens vlas in het echt gevoeld, dat wil ik ooit ook nog eens verwerken. Aan het einde van de middag kwam Marry ook nog aan, die heel luxe kasmier aan het spinnen was. Wat een goddelijk goedje zeg, zo zacht! Ze had ook een pikzwart alpaca vachtje bij zich, wat ik eerst wel en toen toch maar wel gekocht heb. Ik kom deze winter wel door :-)))
En natuurlijk heb ik heerlijk zitten spinnen. Twee matten paarsgeverfde shetlander verwerkt tot een dun draadje, waar ik een drie of vierdraads sokken wolletje van ga maken. Productief, inspirerend en gezellig, volgend jaar weer!
Janneke Maat
8 november 2007